Στο μαγαζί κεραμικών

Να ήμασταν τώρα,
σκέφτομαι,
μέσα σ΄ ένα μικρό μαγαζί κεραμικών
με άρωμα βανίλια
με τις τις τσάντες μας 
γεμάτες πιάτα,
κούπες 
και τασάκια
ζωγραφισμένα στο χέρι,
όμορφα όλα τυλιγμένα 
στο λεπτό χαρτί
και να φιλιόμασταν 
κάτω από το κλιματιστικό
λίγο πριν αποφασίσουμε
ν' ανοίξουμε την πόρτα
για να βγούμε στο λιοπύρι.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

6/2020

Ecce uomo !

Ιδού 

εγώ 

ο σοβαρός και μετρημένος 
που πάντοτε επιζήτησα 
ηρεμία και τη σιγουριά

Ιδού 

εγώ 

ως ναυαγός
γυμνότερος κι από στρουθίο 
για ένα λινό φορεματάκι
που ελαφρώς ανασηκώθηκε

 

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

7/2020

Ο ήλιος, οι γρίλιες και τα ποιήματα

Όταν βγαίνεις απ' το μπάνιο
μες στην πετσέτα τυλιγμένη
ή και χωρίς αυτή, 
συνηθίζεις να ξαπλώνεις στο κρεβάτι
και ν' ακουμπάς τα πόδια σου 
στον τοίχο σταυρωτά.

Σ΄αρέσει να παρατηρείς 
από τη θέση αυτή
πώς παίζει ο ήλιος 
με τις γρίλιες στους μηρούς σου,
τα δάχτυλά σου με τα βαμβακάκια ακόμα ανάμεσα
και τα νύχια κόκκινα αστραφτερά,
λίγες σταγόνες ξεχασμένες 
στην κοιλιά σου
ή μια γραμμή από τριχούλες
που μάλλον θα σου ξέφυγε.

Κάπως έτσι όμως νομίζω
ότι διαβάζεις και τα ποιήματα 
που γράφω.

Άλλωστε κι εγώ
γι' αυτό τα γράφω 
έτσι.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος, 

8/2020

Μεσημέρι Αυγούστου

Έτσι όπως είχες πια
τελείως χαλαρώσει
κι αποκοιμηθεί γυμνή για λίγο,
στα δυο σου στήθη πάνω
γλίστρησε μισάνοιχτη
η συλλογή με τα ποιήματα 
του Εμπειρίκου.

Κι αυτά ακόμα όμως,
παρότι ήταν έμπειρα
σε τέτοιες καταστάσεις,
μέσα σε τόση ζέστα
που βρεθήκαν, 
έσκασαν και σε πιτσίλισαν
το γάλα τους 
όπως ακριβώς τα σύκα 
του Αυγούστου.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος 

7/2020

Confiteor

Μεγάλωσα σε αστική οικογένεια.
Οι γονείς μου μ' έμαθαν τρόπους.
Καλή δουλειά έκαναν, δε λέω.
Όπως και να το δεις 
οι καλοί τρόποι πολιτισμός είναι.

Ως τα πενήντα.
κάθε μέρα
έλιωνα 
σουλούπωνα
φτιασίδωνα,
μίκραινα,
χανόμουν. 

Όμως, κύριε πρόεδρε,
ορκίζομαι.
Ό,τι στρογγύλεψα 
στρογγύλεψα.
'Ο,τι έκρυψα
έκρυψα.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

5/2020

Tα σημαντικά

Αυτά που έχουν σημασία στη ζωή 
είναι τα κοντά μαλλιά των γυναικών
ο καφές φίλτρου
ένα τραπεζάκι με βιβλία στον ήλιο
και η λεβάντα.

Όλα τ'  άλλα δεν υπάρχουν
γιατί, όπως λέει κι ο Μπορίς Βιάν,
είναι αντιαισθητικά.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

5/2020

Τρία κορίτσια απ' την Κολομβία

Πού να βρίσκονται άραγε
αυτά τα τρία κορίτσια από την Κολομβία,
οι τρεις Κολομπιάνες,
που έμεναν πριν χρόνια
σ΄ένα διαμέρισμα 
απέναντι απ' το σπίτι μου;
 
Που βγαίναν στη βεράντα
με τις πετσέτες στα μαλλιά
κι όλα τους τα χρειώδη
για να βαφτούν στον ήλιο,
μιλούσαν τα ισπανικά 
καθεμιά με το κορμί της,
πίναν καφέ
κι όλο γελούσαν;
 
Θα ήταν, σκέφτομαι, τον καιρό αυτόν,
τον δύσκολο,
μια κάποια λύσις. 

Δημήτρης Φωτεινόπουλος 

3/2020