Τετάρτη 29 Ιουλίου 2020

Στο μαγαζί κεραμικών

Να ήμασταν τώρα,
σκέφτομαι,
μέσα σ΄ ένα μικρό μαγαζί κεραμικών
με άρωμα βανίλια
με τις τις τσάντες μας 
γεμάτες πιάτα,
κούπες 
και τασάκια
ζωγραφισμένα στο χέρι,
όμορφα όλα τυλιγμένα 
στο λεπτό χαρτί
και να φιλιόμασταν 
κάτω από το κλιματιστικό
λίγο πριν αποφασίσουμε
ν' ανοίξουμε την πόρτα
για να βγούμε στο λιοπύρι.



Δημήτρης Φωτεινόπουλος

6/2020



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Οι νεκροί

  Έρχονται κάποτε και μας βρίσκουν οι νεκροί, όχι μονάχα όταν κοιμόμαστε μα κι όταν καθόμαστε να πιούμε το ποτό μας ή όταν μαζεύουμε τα ρού...