Οι καφετέριες που μ' αρέσουν
προσφέρουν μόνο ζεστούς καφέδες με σπιτικές μηλόπιτες,
παίζουν απαραιτήτως το Mannish Boy του Maddy Waters,
φωτίζονται από οπαλίνες σε παστέλ αποχρώσεις
και στα διαλείμματά τους τα κορίτσια που σερβίρουν
πίνουν τσάι με βότανα
μιλώντας για μάσκες ομορφιάς.
Έχουν γάτες που κινούνται πάντα με διακριτικότητα,
αυτοκινητάκια μινιατούρες
και στην έξοδο δεξιά
έναν μικρό πίνακα
για να γράφει με κιμωλία
όποιος βγαίνει ένα σύντομο ποίημα
που έτσι κι αλλιώς θα σβηστεί
από τον αέρα που κάνει η πόρτα
καθώς ανοίγει.
