Στο μαγαζί κεραμικών

Να ήμασταν τώρα,
σκέφτομαι,
μέσα σ΄ ένα μικρό μαγαζί κεραμικών
με άρωμα βανίλια
με τις τις τσάντες μας 
γεμάτες πιάτα,
κούπες 
και τασάκια
ζωγραφισμένα στο χέρι,
όμορφα όλα τυλιγμένα 
στο λεπτό χαρτί
και να φιλιόμασταν 
κάτω από το κλιματιστικό
λίγο πριν αποφασίσουμε
ν' ανοίξουμε την πόρτα
για να βγούμε στο λιοπύρι.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

6/2020

Ecce uomo !

Ιδού 

εγώ 

ο σοβαρός και μετρημένος 
που πάντοτε επιζήτησα 
ηρεμία και τη σιγουριά

Ιδού 

εγώ 

ως ναυαγός
γυμνότερος κι από στρουθίο 
για ένα λινό φορεματάκι
που ελαφρώς ανασηκώθηκε

 

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

7/2020

Ο ήλιος, οι γρίλιες και τα ποιήματα

Όταν βγαίνεις απ' το μπάνιο
μες στην πετσέτα τυλιγμένη
ή και χωρίς αυτή, 
συνηθίζεις να ξαπλώνεις στο κρεβάτι
και ν' ακουμπάς τα πόδια σου 
στον τοίχο σταυρωτά.

Σ΄αρέσει να παρατηρείς 
από τη θέση αυτή
πώς παίζει ο ήλιος 
με τις γρίλιες στους μηρούς σου,
τα δάχτυλά σου με τα βαμβακάκια ακόμα ανάμεσα
και τα νύχια κόκκινα αστραφτερά,
λίγες σταγόνες ξεχασμένες 
στην κοιλιά σου
ή μια γραμμή από τριχούλες
που μάλλον θα σου ξέφυγε.

Κάπως έτσι όμως νομίζω
ότι διαβάζεις και τα ποιήματα 
που γράφω.

Άλλωστε κι εγώ
γι' αυτό τα γράφω 
έτσι.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος, 

8/2020

Μεσημέρι Αυγούστου

Έτσι όπως είχες πια
τελείως χαλαρώσει
κι αποκοιμηθεί γυμνή για λίγο,
στα δυο σου στήθη πάνω
γλίστρησε μισάνοιχτη
η συλλογή με τα ποιήματα 
του Εμπειρίκου.

Κι αυτά ακόμα όμως,
παρότι ήταν έμπειρα
σε τέτοιες καταστάσεις,
μέσα σε τόση ζέστα
που βρεθήκαν, 
έσκασαν και σε πιτσίλισαν
το γάλα τους 
όπως ακριβώς τα σύκα 
του Αυγούστου.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος 

7/2020