Πριν την έξοδο απ' το κατάστημα κεραμικών

Να ήμασταν τώρα,
σκέφτομαι,
μέσα σ΄ ένα μικρό μαγαζί κεραμικών
με άρωμα βανίλια
με τις τις τσάντες μας 
γεμάτες πιάτα,
κούπες 
και τασάκια
ζωγραφισμένα στο χέρι,
όμορφα όλα τυλιγμένα 
στο λεπτό χαρτί
και να φιλιόμασταν 
κάτω από το κλιματιστικό
λίγο πριν αποφασίσουμε
ν' ανοίξουμε την πόρτα
για να βγούμε στο λιοπύρι.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

Ρίσκα

Κι εγώ που συνεχώς
επιζητούσα την ασφάλεια
πώς έχασα τα πάντα 
για μια φουστίτσα
που κάπως λίγο ανασηκώθηκε.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

Ο ήλιος, οι γρίλιες και τα ποιήματα

Όταν βγαίνεις απ' το μπάνιο
με την πετσέτα τυλιγμένη ΄
ή χωρίς αυτή, 
συνηθίζεις να ξαπλώνεις στο κρεβάτι ανάποδα
και ν' ακουμπάς τα πόδια σου 
στον τοίχο σταυρωτά.

Σ΄αρέσει να παρατηρείς 
από τη θέση αυτή
πώς παίζει ο ήλιος 
με τις γρίλιες στους μηρούς σου,
τα δάχτυλά σου με τα βαμβακάκια ακόμα ανάμεσα
και τα νύχια κόκκινα αστραφτερά,
λίγες σταγόνες ξεχασμένες 
στην κοιλιά σου
ή μια γραμμή από τριχούλες
που μάλλον θα σου ξέφυγε.

Κάπως έτσι όμως νομίζω
ότι διαβάζεις και τα ποιήματα 
που γράφω.

Άλλωστε κι εγώ
γι' αυτό τα γράφω 
έτσι.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

Μεσημέρι Αυγούστου

Έτσι όπως είχες πια
τελείως χαλαρώσει
κι αποκοιμηθεί γυμνή για λίγο,
στα δυο σου στήθη πάνω
γλίστρησε μισάνοιχτη
η συλλογή με τα ποιήματα 
του Εμπειρίκου.

Κι αυτά ακόμα όμως,
παρότι ήταν έμπειρα
σε τέτοιες καταστάσεις,
μέσα σε τόση ζέστα
που βρεθήκαν, 
έσκασαν και σε πιτσίλισαν
το γάλα τους 
όπως ακριβώς τα σύκα 
του Αυγούστου.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος