Δευτέρα 6 Ιουλίου 2020

Ο ήλιος, οι γρίλιες και τα ποιήματα



Όταν βγαίνεις απ' το μπάνιο
μες στην πετσέτα τυλιγμένη
ή και χωρίς αυτή, 
συνηθίζεις να ξαπλώνεις στο κρεβάτι
και ν' ακουμπάς τα πόδια σου 
στον τοίχο σταυρωτά.

Σ΄αρέσει να παρατηρείς 
από τη θέση αυτή
πώς παίζει ο ήλιος 
με τις γρίλιες στους μηρούς σου,
τα δάχτυλά σου με τα βαμβακάκια ακόμα ανάμεσα
και τα νύχια κόκκινα αστραφτερά,
λίγες σταγόνες ξεχασμένες 
στην κοιλιά σου
ή μια γραμμή από τριχούλες
που μάλλον θα σου ξέφυγε.

Κάπως έτσι όμως νομίζω
ότι διαβάζεις και τα ποιήματα 
που γράφω.

Άλλωστε κι εγώ
γι' αυτό τα γράφω 
έτσι.



Δημήτρης Φωτεινόπουλος, 

8/2020




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Arthur Koestler, Το μηδέν και το άπειρον (Ηριδανός)

    Ο Νικολάι Ρουμπάσοφ, κεντρικό πρόσωπο του μυθιστορήματος Το μηδέν και το άπειρον είναι ένας παλιός μπολσεβίκος, ένας από εκείνους που ...