Έρχονται κάποτε και μας
βρίσκουν οι νεκροί,
όχι μονάχα όταν κοιμόμαστε
μα κι όταν καθόμαστε να πιούμε
το ποτό μας
ή όταν μαζεύουμε τα ρούχα μας,
ακόμα και μέσα στο λεωφορείο
που μας πηγαίνει στη δουλειά
μας.
Κάποιοι μας ρωτούν για την
υγεία μας,
για την πολιτική κατάσταση,
αν είχαν τα χωράφια τους καρπό
ή αν πήρε το πρωτάθλημα η ομάδα
τους
και άλλοι πάλι μας μαλώνουν
γιατί τους ξεχάσαμε.
Τις περισσότερες όμως φορές δεν
μας μιλούν καθόλου·
στέκονται λίγο πιο πέρα
σιωπηλοί
και μας κοιτάζουν στη ζωή που
κάνουμε.
Δημήτρης Φωτεινόπουλος
09/2026
