Τρία κορίτσια απ' την Κολομβία

Πού να βρίσκονται άραγε
αυτά τα τρία κορίτσια από την Κολομβία,
οι τρεις Κολομπιάνες,
που έμεναν πριν χρόνια
σ΄ένα διαμέρισμα 
απέναντι απ' το σπίτι μου;
 
Που βγαίναν στη βεράντα
με τις πετσέτες στα μαλλιά
κι όλα τους τα χρειώδη
για να βαφτούν στον ήλιο,
μιλούσαν τα ισπανικά 
καθεμιά με το κορμί της,
πίναν καφέ
κι όλο γελούσαν;
 
Θα ήταν, σκέφτομαι, τον καιρό αυτόν,
τον δύσκολο,
μια κάποια λύσις. 

Δημήτρης Φωτεινόπουλος 

3/2020

Πρωινό

Μου αρέσει όταν κοιμάσαι
να περνάω απαλά
με την άκρη του δαχτύλου μου
την καμάρα του ποδιού σου,
που είναι γυμνό και βγαίνει
απ’ τα σεντόνια.
 
Κάνεις τότε
σαν από ένστικτο
πως το τραβάς
μα τελικά τ’ αφήνεις έξω
να φωτίζει το δωμάτιο
ώσπου να βγει ο ήλιος.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος 

3/2020

You get in Love... Love .... Love ...

Η δική μου Σαρακοστή
φοράει στρογγυλά γυαλιά ηλίου
χαμηλά μποτάκια και δερμάτινα με καρφιά.

Σπούδασε σε σχολή γραμματέων
αλλά θα ΄θελε να κάνει τον γύρο της Αμερικής
καβάλα σε μια Χάρλευ,
να μένει σε σκονισμένα μοτέλ
να κάνει μπάφους
και να πίνει μπίρες μόνη.

Γελάει δυνατά
μου στέλνει selfies από την κουζίνα
όταν φτιάχνει τρουφάκια με κονιάκ
φορώντας μόνο την ποδίτσα με τον Μίκυ
μαθαίνει κινέζικα για να διαβάζει
Λί Τάι Πό
και Μένγκ Χάο Γιάνγκ
απ' το πρωτότυπο
και ξέρει να λέει το φλιτζάνι.

Τις νύχτες δε μαζεύεται
ξεχνάει τα σουτιέν της σε ξένες τουαλέτες
αλλά έτσι κι αλλιώς δεν τα χρειάζεται
και μού τηλεφωνεί μέσα στη νύχτα
να την φέρω σπίτι
γιατί έτσι όπως είναι λιώμα στο παγκάκι
δεν ξέρει πού βρίσκεται.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

3/2019