Πριν βουτήξω

 

Ν’ ακούς με την πρώτη γουλιά του καφέ από το Τρίτο Πρόγραμμα την Alison Moyet στην άρια από την όπερα «Αλιείς Μαργαριταριών» του Bizet, να προλαβαίνεις να διαβάσεις ένα διήγημα του Μάριου Χάκκα ή ένα μικρό του Παπαδιαμάντη από τα «αθηναϊκά» ή κάποιο από τα γράμματα του Παλαμά στη Ραχήλ, την κατά σαράντα χρόνια μικρότερή του Ελένη Κορτζά, το «λατρεμένο φως» που μπήκε στο Κελί του και ανακαινούργιωσε το «είναι» του ή ένα ποίημα του Billy Collins· να στέκεσαι για μερικά λεπτά αμήχανος στο χείλος του πρωινού πριν αφήσεις την ακτή του και βουτήξεις στα χθαμαλά καθήκοντα της βιοτής και στον ρύπο, τον τριγύρω.

 

Είναι αυτή η αξία των όμορφων μικρών πραγμάτων
του δικού σου κόσμου, της δικής σου γραμματικής.

 

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

 

Θεσσαλονίκη

Ένα καφενείο
στον Θερμαϊκό
να βάζω τσίπουρο
συνέχεια στο ποτηράκι σου 
και να τσουγκρίζουμε
να στρίβουμε τσιγάρα

να έχεις βγάλει τις γόβες
αφήνοντας τα πόδια σου γυμνά
στο πλακόστρωτο
το ένα πάνω στ' άλλο
να 'ναι το χέρι σου
ανήσυχο
κάτω από το τραπέζι
να μας φέρνουν κέρασμα 
μπακλαβαδάκια
και να ψευδίζεις
και να νυστάζεις
και να 'σαι ζαλισμένη
 
τέτοια κάθομαι και σκέφτομαι 
Κυριακή βράδυ
για ώρα.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος, Ποιήματα που γράφτηκαν 

για να διαβάζονται το απόγευμα με τον καφέ, 2021