Θαύματα του θέρους

 

Και να που μέσα στο λιοπύρι του Αυγούστου
βρισκόμαστε μπροστά σε μια μικρή πλατεία
απ’ όλους ξεχασμένη
και σ’ ένα ανέλπιστο παγκάκι
κάτω από ίσκιο

κι εκεί στεκόμαστε για λίγο ν’ ανασάνουμε
και ακουμπάμε τις τσάντες με τα ψώνια μας

και βγάζουμε έναν χυμό ανάμεικτο,
που περιέργως είναι ακόμα δροσερός,
για να τον πιούμε και να συνεχίσουμε.

Κι είναι θα ‘λεγες κι αυτό
ένα απ’ τα τόσα
θαύματα του θέρους. 

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

7/2026