Πάει καιρός
που έπαψε
να ελπίζει
πως θα την ποθήσουν.
Όμως κάποια βράδια
όταν το γραφείο αδειάζει
και μένει ολομόναχη
κλείνει προς στιγμήν
τα μάτια
και φαντάζεται
πως είναι οδαλίσκη
στο χαρέμι του Σουλτάνου.
Κι αυτός
της διατρέχει
το κορμί
με το μαστίγιο.
Kαι είναι ίδιος
ο Ομάρ Σαρίφ.
Σάββατο 6 Ιουνίου 2026
Υπάλληλος γραφείου
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Οι νεκροί
Έρχονται κάποτε και μας βρίσκουν οι νεκροί, όχι μονάχα όταν κοιμόμαστε μα κι όταν καθόμαστε να πιούμε το ποτό μας ή όταν μαζεύουμε τα ρού...
-
Ένα ακόμα μουσείο. Σύμφωνοι, ένα ακόμα μουσείο. Ο Ατμός είναι ένας κινηματογράφος που έχει πάρει το όνομά του από μια άγνωστη ταινία...
-
Ο Νικολάι Ρουμπάσοφ, κεντρικό πρόσωπο του μυθιστορήματος Το μηδέν και το άπειρον είναι ένας παλιός μπολσεβίκος, ένας από εκείνους που ...
-
Κάποια φορά θ’ αποφασίσω αλλιώς Γιατί κάθε που ανεβαίνω φαρμακώνομαι Να της σταθώ σαν κόρη, λέει, γιατί μαραζώνει Αμέσως μόλις μ’...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου