Με τον Ernest στο El Floridita

Όταν ο ψηλός μεσήλικας
με το χακί πουκάμισο
και την κατάλευκη γενειάδα,
ένα ζεστό και υγρό απόγευμα
όπως αυτό,
πρόσεξε
απ΄ το τραπέζι που βρισκόταν
στο El Floridida
ότι διάβαζα το «Αποχαιρετισμός στα όπλα»,
διέκοψε ό,τι έγραφε,
ήρθε προς το μέρος μου ελαφρώς τρεκλίζοντας
αλλά πάντα με το ποτήρι στο χέρι,
και είπε:
              do you know ...my dude …
              I did write the end of this novel
              thirty–nine times….
              ......   thirty–nine !

Πέρασε έπειτα πίσω από το μπαρ,
χτύπησε στο σέικερ
ξηρό ρούμι,
λάιμ,
μια κουταλιά ζάχαρη
και θρυμματισμένο πάγο,
το άφησε μπροστά μου
μέσα σ΄ ένα ποτήρι για κοκτέιλ
και περίμενε με αγωνία
να του πω
πώς μου φάνηκε. 

Δημήτρης Φωτεινόπουλος