Πάντα εσύ μου γράφεις ποιήματα
και μου τα στέλνεις σε μηνύματα τα μεσημέρια
ή τα κρατάς να τα διαβάσουμε μαζί το βράδυ
που γυρνάμε απ’ τη δουλειά.
Σήμερα όμως που είναι Κυριακή
θα φτιάξω εγώ κάτι για σένα
ένα έπος· ένα αριστούργημα,
είπες.
Πήρες με τα δυο σου χέρια το φλιτζάνι με τον καφέ
ήρθες και κάθισες στον καναπέ κοντά μου
κι ακούμπησες τα πόδια σου στο τραπεζάκι.
Κι έτσι όπως τα είχες λυγισμένα και μισάνοιχτα,
μη φορώντας τίποτ’ άλλο εκτός απ' το πουλόβερ σου,
ολόκληρη την Κυριακή την πέρασα κοιτώντας σε.
μη φορώντας τίποτ’ άλλο εκτός απ' το πουλόβερ σου,
ολόκληρη την Κυριακή την πέρασα κοιτώντας σε.
Δημήτρης Φωτεινόπουλος
9/2020
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου