Τρία (ποδοσφαιρικά) στιγμιότυπα

Ι

Καθώς έβγαινα από το γήπεδο της Λεωφόρου
πήρε τ΄ αυτί μου τον Κώστα Δούκα να λέει στον Θανάση Βέγγο:

                                                                      

«Ο Λινοξυλάκης σήμερα έπαιξε θαυμάσια

αλλά ο Μποτίνος ήταν αξεπέραστος».

 
 
 
 

ΙΙ

 
Περνώντας τυχαία έξω από το καμαρίνι του Σταυρίδη
τον άκουσα να τραγουδάει τον ύμνο του Ολυμπιακού
και να φωνάζει:
                                «Μπού – Μπού- Μπού – κο - βι
                                  Μπού – Μπού- Μπού – κο - βι».
 
 
 

ΙΙΙ

 
 
Έκανα βόλτα στο Πασαλιμάνι
όταν είδα στο Ρολόι
τον Ανδρέα Μουράτη
με δυο μεγάλους κουβάδες χρώμα και πινέλα
και μια τεράστια ξύλινη σκάλα περασμένη στον ώμο του.
Από τα καφενεία κι απ’ τις βάρκες
του φώναζαν να τον κεράσουν
αλλά αυτός έτρεχε να προλάβει το μεροκάματο.

 

Δημήτρης Φωτεινόπουλος 

Στο Ζάππειο, ένα μεσημέρι

 

Στεκόμουν στην είσοδο του Βασιλικού Κήπου
και παρακολουθούσα
την Πολυδούρη και τον Καρυωτάκη
που έπιναν λεμονάδες στην «Αίγλη».
Αυτός της κρατούσε το χέρι
λες και φοβόταν μην την χάσει
και της διάβαζε κάτι χαμηλόφωνα.

 

Όταν έφυγε,

έφερε στα χείλη της το χαρτί,
το φίλησε και το δίπλωσε
προσεκτικά στην τσάντα της.
Έπειτα άρχισε να βήχει
μέσα σ’ ένα μικρό λευκό μαντηλάκι
με άρωμα πορτοκάλι

και δαντέλα.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος 

Στην είσοδο του "Ζαχαράτου"

 

Καθώς ήμουν έτοιμος να βγω
από του «Ζαχαράτου» έξω στη βροχή
ήρθα πρόσωπο με πρόσωπο στην πόρτα
με τον Κωστή Παλαμά,

γραμματέα του πανεπιστημίου Αθηνών.
Κρατούσε μαύρη δερμάτινη τσάντα και ομπρέλα
και παραμάσχαλα την «Εστία» και κάτι χειρόγραφα.
Με χαιρέτησε βγάζοντας το καπέλο του
και προχώρησε στο εσωτερικό
όπου τον περίμεναν ο Στρατήγης, ο Πολέμης,
ο Δροσίνης, ο Σουρής κι ο Προβελέγγιος.
Ο τελευταίος μάλιστα μόλις είχε αρχίσει
να διαβάζει χαμηλόφωνα ένα νέο του ποίημα
και οι άλλοι τον άκουγαν με προσοχή.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος 

Πώς (δεν) τοποθετούμε τα βιβλία στη βιβλιοθήκη

 

Τα βιβλία στη βιβλιοθήκη του κάποιος μπορεί να τα τοποθετήσει ανάλογα με το είδος τους, το γένος τους, το θέμα τους, την υπόθεσή τους, τον συγγραφέα τους, την εθνικότητα των συγγραφέων τους, τη γλώσσα τους, το μέγεθός τους, το ύψος τους, το δικό του ύψος, το χρώμα τους, το χρώμα του δωματίου, το χρώμα της πολυθρόνας του, τη βιβλιοδεσία τους, την χρηστικότητά τους, τους τόπους, τον χρόνο και τις συνθήκες αγοράς τους, τα πρόσωπα που του τα δώρισαν ή του τα δάνεισαν, την ψυχική διάθεση της στιγμής ή την εντύπωση που του προκάλεσαν όταν τα διάβαζε, πώς του φαίνονται από μακριά, αν τα έχει διαβάσει ή όχι. Αλλά άντε τώρα να τα τοποθετήσεις κάπως έτσι.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος 

Στην οδό Αταρίν

Επισκέφθηκα τον Καβάφη
στο διαμέρισμά του στην οδό Αταρίν
και βρήκα την ευκαιρία
να του εκμυστηρευτώ
κάτω από το φως της λάμπας
ότι οι καλύτερες ιδέες για ποιήματα
μου ΄ρχονται καθώς διορθώνω
τα γραπτά των μαθητών μου
αλλά μέχρι να ξεμπερδέψω
και να κάτσω να τις επεξεργαστώ
τις έχω ξεχάσει.
 
Έμεινε όλη την ώρα σιωπηλός

από 'κείνη τη στιγμή 
και μόνο καθώς με καληνύχτιζε 
στην είσοδο,
δίπλα ακριβώς απ΄το μπορντέλο,
μου είπε:
                 «μας έφαγε το μεροκάματο, αγαπητέ μου».

 

Δημήτρης Φωτεινόπουλος 

Ανθ' ημών ...

 

Σε καφενείο του Μεσολογγίου
ο υποψήφιος βουλευτής Αιτωλίας και Ακαρνανίας,
Μιλτιάδης Γουλιμής
μίλησε σε συγκέντρωση πολιτικών του φίλων
και εμφανίστηκε αισιόδοξος υπέρ το δέον
όσον αφορά την εκλογή του.
 
Μάλιστα μετά το πέρας ομιλίας,
κέρασε τους παρισταμένους
καφέδες με λουκούμια,
ναργιλέδες και ούζα.
Το ίδιο και μένα.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος 

Τηλεφώνημα από την Πράγα

 

Μου τηλεφώνησε ο Κάφκα ανήσυχος
για να με συμβουλεύσει
να εξετάζω κάθε πρωί
με προσοχή τα χέρια μου,
τα πόδια μου 
μην κόντυναν ή λέπτυναν 
ή πολλαπλασιάστηκαν,
αν σκλήρυνε η κοιλιά μου,
μήπως φύτρωσαν στη ράχη μου πτερύγια,
μην εξαφανίστηκε ο λαιμός μου,
αν έχω ακόμα στο κεφάλι τα μαλλιά μου
ή μήπως έβγαλα κεραίες, 
αν μιλάω κανονικά όπως πριν 
και αν ακούω τους άλλους,
αν κατεβαίνω απ' το κρεβάτι εύκολα
ή μήπως περπατάω στους τοίχους
 
-στα γερμανικά βεβαίως.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος