Τετάρτη 26 Αυγούστου 2020

Ανάλαφρα και διάφανα


Μ’ αρέσουν –το παραδέχομαι- τ’ ανάλαφρα και τα διάφανα:
οι ομπρελίτσες στα κοκτέιλ
το εμπριμέ μαντήλι μιας γυναίκας που ξεφυλλίζει φιγουρίνια 
ξαπλωμένη στην  αιώρα, 
το γαλάζιο νυχτικάκι σου·
δύο φέτες από λεμόνι σ’ ένα ποτήρι Perrier
τα μικρά κοχύλια μες στο βάζο
το μανό σου

 ή ακόμα οι κουρτίνες που ανεμίζουν από μισάνοιχτα παράθυρα
το παγάκι ανάμεσα στα χείλη σου
οι λυχνίες ραδιοφώνου
τα φακελάκια του τσαγιού στο χλιαρό νερό
η μαρέγκα
οι μεταλλικοί συνδετήρες
οι σταγόνες απ’ το μπάνιο στον ώμο σου
οι σταγόνες της βροχής στο παρμπρίζ.

 



Δημήτρης Φωτεινόπουλος 

8/2020




 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Arthur Koestler, Το μηδέν και το άπειρον (Ηριδανός)

    Ο Νικολάι Ρουμπάσοφ, κεντρικό πρόσωπο του μυθιστορήματος Το μηδέν και το άπειρον είναι ένας παλιός μπολσεβίκος, ένας από εκείνους που ...