Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2020

Καλά θα ήταν


Καθώς οι μέρες μικραίνουν πια

και ψυχραίνει ολοένα,
ετοιμαζόμαστε κι εμείς
ν' αναχωρήσουμε
μαζί με τους τελευταίους
παραθεριστές.


Καλά θα ήταν όμως -σκέφτομαι-
να μέναμε και τον χειμώνα εδώ.
Να καθόμαστε στην παραλία

τα πρωινά με συννεφιά
νιώθοντας τη βροχή να πλησιάζει,
να περπατάμε με τις ώρες στους δρόμους
με τ' ασφαλισμένα εξοχικά,
ν' αγοράζουμε τρόφιμα κι εφημερίδες
από το μίνι μάρκετ της περιοχής  
ή να τρέχουμε να φυλαχτούμε
οπουδήποτε με τις πρώτες σταγόνες
μιας ξαφνικής μπόρας.


Και στο σπίτι όταν γυρνάμε,
ν' ανοίγουμε την αλληλογραφία μας,
να ετοιμάζουμε τσάι με βότανα,
βουτυρωμένα ψωμάκια,
και ομελέτες,
να διαβάζουμε τα βιβλία μας
και ν' ακούμε τη μουσική
που μας αρέσει.




Δημήτρης Φωτεινόπουλος

9/2020

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Θαύματα του θέρους

  Και να που μέσα στο λιοπύρι του Αυγούστου βρισκόμαστε μπροστά  σε μια μικρή πλατεία απ’ όλους ξεχασμένη και σ’ ένα ανέλπιστο παγκάκι κάτ...