Διάλεγε το καλύτερο χαμόγελό του
κάθε πρωί, λίγο πριν βγει από το σπίτι.
Όμως το βράδυ όταν γύρναγε
το 'βγαζε στα γρήγορα
και το πέταγε μακριά
σαν δυο παπούτσια που όλες αυτές τις ώρες
τον βασάνιζαν.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Ένα ακόμα μουσείο. Σύμφωνοι, ένα ακόμα μουσείο. Ο Ατμός είναι ένας κινηματογράφος που έχει πάρει το όνομά του από μια άγνωστη ταινία... -
Ο Νικολάι Ρουμπάσοφ, κεντρικό πρόσωπο του μυθιστορήματος Το μηδέν και το άπειρον είναι ένας παλιός μπολσεβίκος, ένας από εκείνους που ... -
Κάποια φορά θ’ αποφασίσω αλλιώς Γιατί κάθε που ανεβαίνω φαρμακώνομαι Να της σταθώ σαν κόρη, λέει, γιατί μαραζώνει Αμέσως μόλις μ’...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου