Σήμερα μας αρέσουν V

 

Σήμερα μας αρέσουν τα χαρτάκια της Panini του '70 με αγγλικές ομάδες, οι σελιδοδείκτες της ΑΓΡΑΣ, το μουσικό θέμα του Hawaii 5-0, το τεράστιο κύμα που βλέπαμε στην αρχή, η κοπέλα που έτρεχε στην ακτή μετά, ο Στηβ Μαγκάρετ, η μυρωδιά του ρετσινιού μες στους πευκώνες, οι στοίβες των βιβλίων πάνω στα ξύλινα πατώματα, το λαχάνιασμα του σκύλου μας, ο μονόλογος της Molly Bloom δίπλα στον κοιμισμένο άντρα της και τα κορίτσια που χαζεύουν στο κινητό τους ακουμπώντας τα πόδια τους γυμνά στο ταμπλό των αυτοκινήτων.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

Σήμερα μας αρέσουν IV

 

Σήμερα μας αρέσουν τα σαγρέ μπουκάλια της ΕΨΑ όταν τα βγάζουμε απ΄ το ψυγείο και έχουν παγώσει αρκετά, ο ήχος που κάνουν όταν τα ανοίγουμε, τα κόμικς του Milo Manara, ο Μπλεκ, ο Σεραφίνο, οι φραγκοσυκιές, η Αίγινα, η σημαία της Αίγινας, το σπίτι του Καζαντζάκη στην Αίγινα, οι πήλινες κανάτες στα παράθυρα των σπιτιών, οι κουρελούδες στα πεζούλια των νησιών και κάποιοι λίγοι φούρνοι που εξακολουθούν να ψήνουν γεμιστά και κοτόπουλο με πατάτες όπως τα πηγαίνουν οι νοικοκυρές το πρωί σε μεγάλα ταψιά σκεπασμένα με αλουμινόχαρτο.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

Σήμερα μας αρέσουν ΙΙΙ

 

Σήμερα πάλι μας αρέσουν τα μικρά γλαστράκια στα τραπέζια των καφέ, το What'd I say του Ray Charles, τα καλοξυσμένα μολύβια, τα βίπερ με φτηνό χαρτί γιατί μπορούμε άφοβα να υπογραμμίζουμε με τα καλοξυσμένα μολύβια, τα βουτυρωμένα κρακεράκια, το Daiquiri Papa Doble που έπινε ο Χεμινγουέι, ο ήλιος που μπαίνει από τις γρίλιες και πέφτει πάνω στα σεντόνια μας και οι νοικοκυρές που βγαίνουν στα βεραντάκια καθώς πέφτει το φως για ν' απλώσουν τη μπουγάδα με μισάνοιχτα τα νυχτικά τους.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

Σήμερα μας αρέσουν ΙΙ

 

Σήμερα μας αρέσουν οι σταγόνες απ' τα κλιματιστικά που πέφτουν πάνω μας όταν περνάμε κάτω από τις πολυκατοικίες, τα γιασεμιά μέσα σε μπολάκια με νερό, τα κεράσια μέσα σε μπολάκια με πάγο, οι διαβάτες που ρωτάνε διευθύνσεις γιατί δεν έχουν Google maps και ίσως ούτε κινητό, τα βιβλία που βρήκαμε τυχαία μέσα σε συρτάρια ενώ τα είχαμε ξεγράψει, τα τραπεζάκια καφενείου, οι συγγραφείς του Μεσοπολέμου που ταξίδευαν μονίμως και οι γείτονες που μόλις πέσει ο ήλιος βγαίνουν και καταβρέχουν με τις ώρες τον δρόμο για να κατακάτσει η σκόνη.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

Σήμερα μας αρέσουν Ι

 Σήμερα μας αρέσουν τα πήλινα κεσεδάκια με νερό στις γωνιές των δρόμων, τα γυμνά πόδια των κοριτσιών στις διχαλωτές σαγιονάρες, τα τατού που έκαναν στο μέσα μέρος των καρπών τους, τα αστυνομικά του Γιάννη Μαρή και του Αντρέα Καμιλέρι, οι "Αόρατες πόλεις" του Ίταλο Καλβίνο και τα ταξιδιωτικά του Κώστα Ουράνη, ένα ξεχασμένο σύννεφο στον ουρανό, τα παγωμένα καπρίς και τα νοτισμένα μαξιλάρια από τον μεσημεριανό ύπνο.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

Πριν βουτήξω

 

Ν’ ακούς με την πρώτη γουλιά του καφέ από το Τρίτο Πρόγραμμα την Alison Moyet στην άρια από την όπερα «Αλιείς Μαργαριταριών» του Bizet, να προλαβαίνεις να διαβάσεις ένα διήγημα του Μάριου Χάκκα ή ένα μικρό του Παπαδιαμάντη από τα «αθηναϊκά» ή κάποιο από τα γράμματα του Παλαμά στη Ραχήλ, την κατά σαράντα χρόνια μικρότερή του Ελένη Κορτζά, το «λατρεμένο φως» που μπήκε στο Κελί του και ανακαινούργιωσε το «είναι» του ή ένα ποίημα του Billy Collins· να στέκεσαι για μερικά λεπτά αμήχανος στο χείλος του πρωινού πριν αφήσεις την ακτή του και βουτήξεις στα χθαμαλά καθήκοντα της βιοτής και στον ρύπο, τον τριγύρω.

 

Είναι αυτή η αξία των όμορφων μικρών πραγμάτων
του δικού σου κόσμου, της δικής σου γραμματικής.

 

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

 

Εστία ή Vesta (ή τα πράγματα δεν έγιναν όπως τα μάθαμε IV)

Η Εστία αφιερώνει τα πρωινά της στο νοικοκυριό: ξεσκόνισμα, ηλεκτρική σκούπα, πλυντήρια, λαϊκή, μαγείρεμα· φτιάχνει τέλεια λαζάνια φούρνου και μαρμελάδες. Τις νύχτες όμως γίνεται η άλλη, η Vesta. Φοράει δερμάτινα, ρίχνει πάνω της την κάπα της κοκκινοσκουφίτσας και βγαίνει αναζητώντας σάρκα. Και δεν είναι διόλου δύσκολο να βρει. Μένει ακίνητη στα μπαρ και στις γωνίες και περιμένει. Κάποιος αρσενικός, καμαρωτός κι αθώος την πλησιάζει και τη φλερτάρει. Εκείνη δείχνει να ανταποκρίνεται. Οι κόρες των ματιών της διαστέλλονται και τα χείλη της μισανοίγουν. Εκείνος καταλαβαίνει και αφήνεται. Τον πάει στο διαμέρισμά της, τον ρίχνει στο κρεβάτι, τον αγκαλιάζει σφιχτά και του επιτρέπει να την περιποιηθεί με το όργανό του. Ξαφνικά του πιάνει το κεφάλι με τα δυο της χέρια δυνατά, το ξεκολλάει και το κατραβροχθίζει. Ο αρσενικός είναι τόσο απασχολημένος με το ζευγάρωμα που ούτε καν το προσέχει· συνεχίζει τη δουλειά του. Ο κομμένος του λαιμός εξακολουθεί να σαλεύει όμως εκείνη έχει ήδη φτάσει στον κορμό του. Λίγο πάνω από την κοιλιά του σταματάει για να τον αφήσει μ' έναν τελευταίο σπασμό να τελειώσει μέσα της. Μετά συνεχίζει. Τώρα μόνο το ένα του πόδι εξέχει απ’ το στόμα της. Σε λίγο τον έχει κάνει όλον μια χαψιά. Η Εστία αναμφίβολα ξέρει να χειρίζεται τους εραστές της.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος