Σκέφτομαι τους μαθητές

 

Τους μαθητές σκέφτομαι
γύρω στις δέκα και μισή το βράδυ
που τα φροντιστήρια κλείνουν
και οι γονείς τους περιμένουν
με αναμμένα τα αλάρμ
για να γυρίσουν σπίτι·
 
όχι μονάχα αυτούς που διάβαζαν νυχθημερόν
και είναι γεμάτοι αμφιβολίες
όσο οι εξετάσεις πλησιάζουν
 
μα και τους άλλους,
που μόνη τους ελπίδα
είναι η εύνοια της τύχης
ίσως και κάποιος καλός συμμαθητής 

στο μπροστινό θρανίο,

που θα παραμερίσει ελαφρώς
αφήνοντας την κόλλα του ακάλυπτη
μήπως μπορέσουν
έστω κάτι λίγο ν' αντιγράψουν.
 

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

5/2026