Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2020

Wien, 1791



Τραβήξαμε το φέρετρο από την άμαξα
κρατώντας το,
οι δύο από τα πλάγια
κι ο τρίτος απ’ την κορυφή
και το γύραμε πάνω απ’ τον λάκκο.
 
Το πτώμα,
μέσα σε χοντρό κιτρινωπό τσουβάλι,
έπεσε με γδούπο
πάνω στ’ άλλα
που ήδη βρίσκονταν εκεί
σε ανάλογη κατάσταση.
Μόλις ο εφημέριος είπε
όπως όπως και την τελευταία ευχή,
κάναμε από τρεις βιαστικούς σταυρούς ο καθένας
και ρίξαμε από πάνω
μερικές φτυριές ξηρού ασβέστη.
 
Στο καμαράκι που γυρίσαμε,
βρεγμένοι ως το κόκκαλο,
έψαξα τα έγγραφα

και είδα ότι ήταν κάποιου
Wolfgang Amadeus Mozart.




Δημήτρης Φωτεινόπουλος







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Arthur Koestler, Το μηδέν και το άπειρον (Ηριδανός)

    Ο Νικολάι Ρουμπάσοφ, κεντρικό πρόσωπο του μυθιστορήματος Το μηδέν και το άπειρον είναι ένας παλιός μπολσεβίκος, ένας από εκείνους που ...