Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2020

Wien, 1791



Τραβήξαμε το φέρετρο από την άμαξα
κρατώντας το,
οι δύο από τα πλάγια
κι ο τρίτος απ’ την κορυφή
και το γύραμε πάνω απ’ τον λάκκο.
 
Το πτώμα,
μέσα σε χοντρό κιτρινωπό τσουβάλι,
έπεσε με γδούπο
πάνω στ’ άλλα
που ήδη βρίσκονταν εκεί
σε ανάλογη κατάσταση.
Μόλις ο εφημέριος είπε
όπως όπως και την τελευταία ευχή,
κάναμε από τρεις βιαστικούς σταυρούς ο καθένας
και ρίξαμε από πάνω
μερικές φτυριές ξηρού ασβέστη.
 
Στο καμαράκι που γυρίσαμε,
βρεγμένοι ως το κόκκαλο,
έψαξα τα έγγραφα

και είδα ότι ήταν κάποιου
Wolfgang Amadeus Mozart.




Δημήτρης Φωτεινόπουλος







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Θαύματα του θέρους

  Και να που μέσα στο λιοπύρι του Αυγούστου βρισκόμαστε μπροστά  σε μια μικρή πλατεία απ’ όλους ξεχασμένη και σ’ ένα ανέλπιστο παγκάκι κάτ...