Eπιστροφή

Είδε στον διάδρομο
τον καθρέφτη,
το τραπεζάκι με το μάρμαρο,
τα κλειδιά και το βάζο με τα λουλούδια,
τις τσάντες τους
και τα μπουφάν τους στις κρεμάστρες.

Προχώρησε στο παιδικό δωμάτιο
στάθηκε στην πόρτα
και κοίταξε τα παιδιά τους
που κοιμόντουσαν,
το κορίτσι πάνω, το αγόρι κάτω.
Έπειτα πήγε στο σαλόνι
ο άντρας της είχε στα χέρια του
τα χέρια της γυναίκας του
κι εκείνη τον φιλούσε.

Θα 'ρχομαι πάντα να τους βλέπω, είπε
αδύνατον να συνηθίσω μακριά τους
κι είναι τόσο κρύα και σκοτεινά εκεί κάτω.

Δημήτρης Φωτεινόπουλος