Πέμπτη 25 Αυγούστου 2022
Τετάρτη 10 Αυγούστου 2022
Eπιστροφή
Είδε στον
διάδρομο
τον καθρέφτη,
το τραπεζάκι με το μάρμαρο,
τα κλειδιά και το βάζο με
τα λουλούδια,
τις τσάντες τους
και τα μπουφάν τους στις κρεμάστρες.
Προχώρησε στο παιδικό δωμάτιο
στάθηκε στην πόρτα
και κοίταξε τα παιδιά τους
που κοιμόντουσαν,
το κορίτσι πάνω, το αγόρι κάτω.
Έπειτα πήγε στο σαλόνι
ο άντρας της είχε στα χέρια του
τα χέρια της γυναίκας του
κι εκείνη τον φιλούσε.
Θα 'ρχομαι πάντα να τους βλέπω, είπε
αδύνατον να συνηθίσω μακριά τους
κι είναι τόσο κρύα και σκοτεινά εκεί κάτω.
Δημήτρης Φωτεινόπουλος
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
Παρακλαυσίθυρον
Πού, άραγε, να βρίσκεται, χαμένο μες στο χάος της βιβλιοθήκης μου, εκείνο το κομψό βιβλιαράκι με τα ποιήματα του Γάιου Βαλέριου Κάτουλλου,...
-
Κοιτάζει απ' το δωμάτιό της, ακουμπισμένη στο παράθυρο, κατά το παλιό λιμάνι που καίνε τον καρνάβαλο, γυμνή και ιδρωμένη ακόμα απ...
-
Σε μια κωμόπολη της Ουγγαρίας, στη μέση του πουθενά, γκρίζα, παγωμένη και ξεχασμένη απ' όλους, πλανάται η απροσδιόριστη απειλή μιας επ...
-
Η νύχτα! Μόνο η νύχτα ! Χρειάζεται, πραγματικά, μεγάλη προσπάθεια να αρχίσεις το διάβασμα ενός βιβλίου του οποίου ο συγγραφέας είχε ...
