Γιάννης Κιουρτσάκης, Ο Καραγκιόζης και το καρναβάλι. Οι ρίζες και οι μεταμορφώσεις του λαϊκού γέλιου, (Κέδρος)

Στο συγκεκριμένο βιβλίο ο συγγραφέας εξετάζει πρωταρχικά τη γιορτή, το γέλιο και το θέατρο ως διεθνικά και διαχρονικά φαινόμενα, οδηγείται λίγο λίγο στη νεότερη Ελλάδα και στους Νεοέλληνες: στο νεοελληνικό πρόσωπο που κρύβεται και συνάμα φανερώνεται πίσω από το προσωπείο του κωμικού ήρωα. Ο κόσμος του κωμικού, του καρναβαλιού, του Καραγκιόζη,  είναι ο κόσμος της λαϊκής γιορτής, αλλά, κυρίως είναι ένας ανεστραμμένος και αντεστραμμένος κόσμος: το πάνω έρχεται κάτω και το κάτω πάνω, το μεγάλο γίνεται μικρό και το μικρό μεγάλο, το τίποτα γίνεται κάτι και το κάτι χάνεται, ο άρχοντας γίνεται δούλος και ο δούλος άρχοντας, ο γέρος γίνεται νέος και η νέα γίνεται γριά, το μέσα βγαίνει έξω και το έξω μπαίνει μέσα.

Οι πολλαπλές προσεγγίσεις, οι οποίες επιτυγχάνονται μέσα από τη συγκέντρωση ενός πλούσιου λαογραφικού υλικού και οι οποίες βασίζονται στη δομική μέθοδο μαζί με την ιστορική ματιά, στα διδάγματα της θρησκειολογίας μαζί με αυτά της ψυχανάλυσης, στην κοινωνιολογική προσπέλαση και στη θεατρολογία, στη θεωρία της λογοτεχνίας μαζί με τον φιλοσοφικό στοχασμό, συγκλίνουν σε μια μοναδική αναζήτηση που μπορεί να συνοψιστεί με τον όρο πολιτιστική ανθρωπολογία: σε τελευταία ανάλυση, το βιβλίο αυτό είναι ένας λόγος για τον άνθρωπο και τον πολιτισμό του.