Ανάλαφρα και διάφανα

Μ’ αρέσουν –το παραδέχομαι- τ’ ανάλαφρα και τα διάφανα.
Μ’ αρέσουν, ας πούμε, οι ομπρελίτσες στα κοκτέιλ
το εμπριμέ μαντήλι μιας γυναίκας που ξεφυλλίζει φιγουρίνια ξαπλωμένη στην  αιώρα
το νυχτικάκι σου·
δύο φέτες από λεμόνι σ’ ένα ποτήρι Perrier
τα μικρά κοχύλια μες στο βάζο
το μανό σου
 
ή ακόμα οι κουρτίνες που ανεμίζουν από μισάνοιχτα παράθυρα
το παγάκι ανάμεσα στα χείλη σου
οι λυχνίες ραδιοφώνου
τα φακελάκια του τσαγιού στο χλιαρό νερό
η μαρέγκα
οι μεταλλικοί συνδετήρες
οι σταγόνες απ’ το μπάνιο στον ώμο σου
οι σταγόνες της βροχής στο παρμπρίζ.

 

Δημήτρης Φωτεινόπουλος