Διάλεγε το καλύτερο χαμόγελό του
κάθε πρωί, λίγο πριν βγει από το σπίτι.
Όμως το βράδυ όταν γύρναγε
το 'βγαζε στα γρήγορα
και το πέταγε μακριά
σαν δυο παπούτσια που όλες αυτές τις ώρες
τον βασάνιζαν.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Ένα ακόμα μουσείο. Σύμφωνοι, ένα ακόμα μουσείο. Ο Ατμός είναι ένας κινηματογράφος που έχει πάρει το όνομά του από μια άγνωστη ταινία... -
Σε μια κωμόπολη της Ουγγαρίας, στη μέση του πουθενά, γκρίζα, παγωμένη και ξεχασμένη απ' όλους, πλανάται η απροσδιόριστη απειλή μιας επ... -
Η νύχτα! Μόνο η νύχτα ! Χρειάζεται, πραγματικά, μεγάλη προσπάθεια να αρχίσεις το διάβασμα ενός βιβλίου του οποίου ο συγγραφέας είχε ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου